1973.
“Dank u, doctor”
“Jan, wij zijn slechts handelaren, handelaren in doodangst. Het onvermijdelijke uitstellen is ons beroep, ziekte en angst voor de dood ons dagelijks brood en ons gezamenlijk lot”. De jonge arts U.B. sprak op vermoeide toon, zijn ingespoten cocktail van vitamines en amfetamine was uitgewerkt.
2007.
De moeder van Jan spoedt zich naar haar afspraak met de doctor. Vorige week onderzocht een machine haar lot, met scanner en katheder. Hier wordt vloeistof ingespoten, daar wordt vloeistof afgetapt. De computer verwerkt de gegevens en stelt een profiel op.
Vandaag zal een doctorspecialist de vooruitzichten schetsen. Zijn de tekenen gunstig, dan kan de moeder dankbaar het ereloon betalen, de prijs voor het uitstel.
KARMA
7 jaar geleden
5 opmerkingen:
I think the mother is unnecessary (unless the boy as a witness is important). Otherwise the dates are a good enough help.
Sometimes we need waarzeggers (we need soothsayers when we can't sooth ourselves).
Nerai,
You had a point. I adjusted the balance between the two parts.
I think the shock lays not in the transistion from getting ones' dose of waarzeggerij scripted future from a human being or from a machine but thet time has lrft Jan intact qua age.
but that time has left (i can't see the letter's on this keyboard, also long story...)
Een reactie posten