Stuiptrekkingen. De baarmoeder perst, de moeder lijdt. Zes uur lang duurt de martelgang tot een voetje verschijnt. Met veel geduw en getrek wordt een bloederig lichaampje verlost, het andere beentje is om de nek gedraaid, als een bespottelijke yogi in een esoterische pose.
Plots tumult. De verdoken navelstreng trekt strak rond de hals! De doctor snelt toe en bevrijdt met het mes.
Niemand treedt uit het paradijs zonder een waarschuwing.
‘Het lijkt wel een gevild konijn’, verzucht de moeder.
‘Ja, het is een kleintje met zijn 2,5 kg’, sust doctor G., ‘maar ze groeien snel, mits ze de juiste voeding krijgen. Maar maakt u zich vooral geen zorgen, mevrouwtje, we zullen het nauwlettend in de gaten houden. Hebt u er al een naam voor gekozen?’
‘We zijn akkoord om hem Jan te noemen,doctor, want het is een jongetje hé. Toch jammer dat het geen meisje is. Meisjes zijn zoveel braver en mooier, maar misschien kunnen we er voor zorgen dat het een braaf kind wordt’, haast de moeder.
Met staalblauwe ogen observeert de vader nauwlettend het tafereel, zijn flauwe glimlach vertedert de zuster die hem het kind ter goedkeuring voorhoudt. Hij knikt kort.
De ceremonie in de polikliniek is afgerond.
KARMA
7 jaar geleden
3 opmerkingen:
Jan! I missed that post, only now i saw it. You will be Janov's Favoriete!
Very interesting. You're lucky you could have reconstruct the stoty of your birth. I can't do that with mine (not that I have the money for Janov anyway). My father is dear and my mother was anesthetized so I have no idea how my own birth went. Surely no natural bonding because it might have taken hours for her to wake up. Mine was Cesarean.
I meant to say my father is dead and not 'dear'. This wasn't a Freudian slip of the keyboard. I can't see the letters on this stupid keyboard, I have to buy a new one. Please believe, this is the very prosaic true.
truth ;))
Een reactie posten